پرش به محتوای اصلی
میرداماد میرداماد

رباعیات

شمارهٔ ۳۱۷

ای سرو ز بالای تو پست افتاده

از زلف تو شمشاد ز دست افتاده

در خانه خویش خواهمت بی زحمت

می خورده صبوحی زده مست افتاده

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۱۹جز راه صفا بهیچ ره پای منه
  2. شمارهٔ ۳۲۰سر گشتگی دور زمان یعنی چه
  3. شمارهٔ ۳۲۱ای عشق مگر مایه بود آمده ای
  4. شمارهٔ ۳۲۲من کیستم از خویش به تنگ آمده ای
  5. شمارهٔ ۳۲۳من کیستم ای شوخ دل از کف شده ای
  6. شمارهٔ ۳۲۴ای تیره شب فراق آخر به سر آی
  7. شمارهٔ ۳۲۵از گردش نه مدار غافل نشوی
  8. شمارهٔ ۳۲۶اشراق تو هستی ثمر بید کنی
همه‌ی رباعیات ←

میرداماد درباره‌ی میرداماد

میر برهان‌الدّین محمدباقر استرآبادی نامور به «میرداماد» و «معلم ثالث»، متخلّص به «اشراق» فیلسوف، متکلم و فقیه برجستهٔ دورهٔ صفویه و از ارکانِ مکتب فلسفی اصفهان است. میرداماد فرزند میر شمس الدین محمد استرآبادی مشهور به داماد و از سادات حسینی گرگان است. محمد استرآبادی با دختر علی بن عبد العالی معروف به محقق کرکی ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.