پرش به محتوای اصلی
میرداماد میرداماد

رباعیات

شمارهٔ ۳۱۸

دل در غمت از دو کون برداشته به

در مزرع جان تخم بلا کاشته به

این رخنه غم که دیده اش می خوانند

بی دوست بخاک محنت انباشته به

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۲۰سر گشتگی دور زمان یعنی چه
  2. شمارهٔ ۳۲۱ای عشق مگر مایه بود آمده ای
  3. شمارهٔ ۳۲۲من کیستم از خویش به تنگ آمده ای
  4. شمارهٔ ۳۲۳من کیستم ای شوخ دل از کف شده ای
  5. شمارهٔ ۳۲۴ای تیره شب فراق آخر به سر آی
  6. شمارهٔ ۳۲۵از گردش نه مدار غافل نشوی
  7. شمارهٔ ۳۲۶اشراق تو هستی ثمر بید کنی
  8. شمارهٔ ۳۲۷ای دل تا کی به هرزه تدبیر کنی
همه‌ی رباعیات ←

میرداماد درباره‌ی میرداماد

میر برهان‌الدّین محمدباقر استرآبادی نامور به «میرداماد» و «معلم ثالث»، متخلّص به «اشراق» فیلسوف، متکلم و فقیه برجستهٔ دورهٔ صفویه و از ارکانِ مکتب فلسفی اصفهان است. میرداماد فرزند میر شمس الدین محمد استرآبادی مشهور به داماد و از سادات حسینی گرگان است. محمد استرآبادی با دختر علی بن عبد العالی معروف به محقق کرکی ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.