پرش به محتوای اصلی
میرداماد میرداماد

رباعیات

شمارهٔ ۳۲۷

ای دل تا کی به هرزه تدبیر کنی

وز خون جگر به جوی غم شیر کنی

تار تو کز آن دام مگس نتوان کرد

خواهی که به آن همای نخجیر کنی

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۲۹ای دیده ز اشک بی متاعم نکنی
  2. شمارهٔ ۳۳۰ای دیده دگر خرد تباهی نکنی
  3. شمارهٔ ۳۳۱ای دیده به آتش آشنائی نکنی
  4. شمارهٔ ۳۳۲ای دیده به روشنی چو اختر بادی
  5. شمارهٔ ۳۳۳تا روز رخت شد چو شراب عنبی
  6. شمارهٔ ۳۳۴تاراج متاع اختیارم کردی
  7. شمارهٔ ۳۳۵دل پیش غمت جزیه برد غمناکی
  8. شمارهٔ ۳۳۶در ده می لعل لاله گون صافی
همه‌ی رباعیات ←

میرداماد درباره‌ی میرداماد

میر برهان‌الدّین محمدباقر استرآبادی نامور به «میرداماد» و «معلم ثالث»، متخلّص به «اشراق» فیلسوف، متکلم و فقیه برجستهٔ دورهٔ صفویه و از ارکانِ مکتب فلسفی اصفهان است. میرداماد فرزند میر شمس الدین محمد استرآبادی مشهور به داماد و از سادات حسینی گرگان است. محمد استرآبادی با دختر علی بن عبد العالی معروف به محقق کرکی ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.