پرش به محتوای اصلی
میرداماد میرداماد

رباعیات

شمارهٔ ۳۱۲

کو عمر که داد عیش بستانم ازو

کو وصل که درد هجر بنشانم ازو

کو یار که گر پای خیالش بمثل

بر دیده نهد دیده نکو دانم ازو

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۱۴مستیم و خراب کنج میخانه تو
  2. شمارهٔ ۳۱۵ای دل نشدی تا به ره عشق آگاه
  3. شمارهٔ ۳۱۶در راه تو دیوانه شدن ما را به
  4. شمارهٔ ۳۱۷ای سرو ز بالای تو پست افتاده
  5. شمارهٔ ۳۱۸دل در غمت از دو کون برداشته به
  6. شمارهٔ ۳۱۹جز راه صفا بهیچ ره پای منه
  7. شمارهٔ ۳۲۰سر گشتگی دور زمان یعنی چه
  8. شمارهٔ ۳۲۱ای عشق مگر مایه بود آمده ای
همه‌ی رباعیات ←

میرداماد درباره‌ی میرداماد

میر برهان‌الدّین محمدباقر استرآبادی نامور به «میرداماد» و «معلم ثالث»، متخلّص به «اشراق» فیلسوف، متکلم و فقیه برجستهٔ دورهٔ صفویه و از ارکانِ مکتب فلسفی اصفهان است. میرداماد فرزند میر شمس الدین محمد استرآبادی مشهور به داماد و از سادات حسینی گرگان است. محمد استرآبادی با دختر علی بن عبد العالی معروف به محقق کرکی ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.