پرش به محتوای اصلی
میرداماد میرداماد

رباعیات

شمارهٔ ۳۰۴

یاد آور روی دوست را گل می دان

وان زلف پریش را تو سنبل می دان

آوای حبیب را تو بلبل می دان

نی نی همه خار پیش آن گل می دان

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۰۶ای دیده زکات گیر نظاره تو
  2. شمارهٔ ۳۰۷ای راحت سینه سینه رنجور از تو
  3. شمارهٔ ۳۰۸ای صبح خجل ز روی فرخنده تو
  4. شمارهٔ ۳۰۹جان چون تن و تن چو جان کند قدرت تو
  5. شمارهٔ ۳۱۰در بزم محبت امشب از دولت تو
  6. شمارهٔ ۳۱۱شد غرفه به خون جگر آواره تو
  7. شمارهٔ ۳۱۲کو عمر که داد عیش بستانم ازو
  8. شمارهٔ ۳۱۳هر تن که سرشت بد بود محضر او
همه‌ی رباعیات ←

میرداماد درباره‌ی میرداماد

میر برهان‌الدّین محمدباقر استرآبادی نامور به «میرداماد» و «معلم ثالث»، متخلّص به «اشراق» فیلسوف، متکلم و فقیه برجستهٔ دورهٔ صفویه و از ارکانِ مکتب فلسفی اصفهان است. میرداماد فرزند میر شمس الدین محمد استرآبادی مشهور به داماد و از سادات حسینی گرگان است. محمد استرآبادی با دختر علی بن عبد العالی معروف به محقق کرکی ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.