پرش به محتوای اصلی
میلی میلی

غزلیات

شمارهٔ ۱۳۶

هر طرف از گرد حی با آه و واویلی نشد

آگه از جان دادن مجنون سگ لیلی نشد

خار صحرای بلا از رهگذارش برنخاست

تا روان از چشم مجنون هر طرف سیلی نشد

وه که لیلی را سوی مجنون، ز استغنای حسن

با وجود جذبه عشقی چنان، میلی نشد

آه کز تاثیر استغنای عشق پرغرور

رام شد آهو به مجنون و سگ لیلی نشد

سنگ چون بر سینه زد میلی، سپاه غم رسید

تا نزد شه کوس‌رزمی، صاحب خیلی نشد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۳۸زلف پر چین پی صیدم چو پراکنده کند
  2. شمارهٔ ۱۳۹سخن آن مست کجا با من مدهوش کند
  3. شمارهٔ ۱۴۰باز دل چشم هوس در پی داغی دارد
  4. شمارهٔ ۱۴۱اول عشق است، جای بی‌وفایی‌ها نبود
  5. شمارهٔ ۱۴۲ندانم پیش قاصد، حرف خودکامم چه خواهد بود
  6. شمارهٔ ۱۴۳از نخل او امید نوا داشتم، نشد
  7. شمارهٔ ۱۴۴دل چون ز بی‌وفایی او یاد می‌کند
  8. شمارهٔ ۱۴۵او درین نظاره کز تن جان محزون می‌رود
همه‌ی غزلیات ←

میلی درباره‌ی میلی

میرزا قلی میلی مشهدی یا هروی متخلص به «میلی» از شاعران مکتب وقوع است. از تاریخ تولد وی اطلاعی در دست نیست ولی می‌دانیم که در جوانی به سال ۹۸۳ یا ۹۸۴ قمری چشم از جهان پوشیده است. این سخنور را گاه به هرات هم منسوب داشته‌اند که در دورهٔ صفویان مرکز خراسان و محل تجمع فضلا، شعرا و هنرمندان بوده است ولی بیشتر تذکره‌های معتبر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.