پرش به محتوای اصلی
میلی میلی

غزلیات

شمارهٔ ۱۴۴

دل چون ز بی‌وفایی او یاد می‌کند

پیش خیال او گله بنیاد می‌کند

زان گونه گرم خواهش داد است از تو دل

کش داد می‌دهیّ و همان داد می‌کند

پیغام قتل کز تو رقیب آورد به من

نومیدی‌ام ببین که مرا شاد می‌کند

قتل مرا کرشمه جلاد او بس است

بیهوده شحنه اجل امداد می‌کند

از ذوق من به بند تو خلقی فتاده‌اند

صید تو کار آهوی صیاد می‌کند

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۴۶از مستی شب، زلف تو بی‌تاب نماید
  2. شمارهٔ ۱۴۷بار غم سنگین‌دلان بر جان غم‌فرسا نهند
  3. شمارهٔ ۱۴۸جان به حسرت دادم و آزار دل بر جا بماند
  4. شمارهٔ ۱۴۹با آنکه ز مستی خبر از خویش ندارد
  5. شمارهٔ ۱۵۰نشان من چو بتان از ستیز می‌جویند
  6. شمارهٔ ۱۵۱تا فاش شود راز دلم، بی‌خبری چند
  7. شمارهٔ ۱۵۲بشارت باد رندان را که ایام فراغ آمد
  8. شمارهٔ ۱۵۳دل چون ز پی سلامت افتاد
همه‌ی غزلیات ←

میلی درباره‌ی میلی

میرزا قلی میلی مشهدی یا هروی متخلص به «میلی» از شاعران مکتب وقوع است. از تاریخ تولد وی اطلاعی در دست نیست ولی می‌دانیم که در جوانی به سال ۹۸۳ یا ۹۸۴ قمری چشم از جهان پوشیده است. این سخنور را گاه به هرات هم منسوب داشته‌اند که در دورهٔ صفویان مرکز خراسان و محل تجمع فضلا، شعرا و هنرمندان بوده است ولی بیشتر تذکره‌های معتبر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.