پرش به محتوای اصلی
میلی میلی

غزلیات

شمارهٔ ۱۳۴

بعد عمری که دمی یار من زار شود

پرده شرم مرا مانع دیدار شود

شمع من! منع من از آه شرربار مکن

که ترا این سبب گرمی بازار شود

چون شود بر سر آزار من، اینش غرض است

که شکایت کنم و موجب آزار شود

چون کسی بگذرد از کوی تو، میرم که مباد

بیند آن سلسله زلف و گرفتار شود

سبحه در کف چو کنم سجده آن بت میلی

تار تسبیح مرا رشته زنّار شود

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۳۶هر طرف از گرد حی با آه و واویلی نشد
  2. شمارهٔ ۱۳۷چو سرو قد تو از می به پیچ و تاب درآید
  3. شمارهٔ ۱۳۸زلف پر چین پی صیدم چو پراکنده کند
  4. شمارهٔ ۱۳۹سخن آن مست کجا با من مدهوش کند
  5. شمارهٔ ۱۴۰باز دل چشم هوس در پی داغی دارد
  6. شمارهٔ ۱۴۱اول عشق است، جای بی‌وفایی‌ها نبود
  7. شمارهٔ ۱۴۲ندانم پیش قاصد، حرف خودکامم چه خواهد بود
  8. شمارهٔ ۱۴۳از نخل او امید نوا داشتم، نشد
همه‌ی غزلیات ←

میلی درباره‌ی میلی

میرزا قلی میلی مشهدی یا هروی متخلص به «میلی» از شاعران مکتب وقوع است. از تاریخ تولد وی اطلاعی در دست نیست ولی می‌دانیم که در جوانی به سال ۹۸۳ یا ۹۸۴ قمری چشم از جهان پوشیده است. این سخنور را گاه به هرات هم منسوب داشته‌اند که در دورهٔ صفویان مرکز خراسان و محل تجمع فضلا، شعرا و هنرمندان بوده است ولی بیشتر تذکره‌های معتبر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.