پرش به محتوای اصلی
میلی میلی

غزلیات

شمارهٔ ۱۳۳

دلم به غمزه آن شوخ دلربا چه کند

به زیر تیغ بلا، صید مبتلا چه کند

به مدعای دل آن به که ملتفت نشود

وگرنه با دل بسیار مدعا چه کند

حیای عشق نشود مانع از نظاره مشوق

دمی که شوق هجوم آورد حیا چه کند

مدار کارکنان کرشمه را بیکار

بگو که فتنه چه پردازد و بلا چه کند

بدار بهر خدا دست از دعا میلی

به طالعی که نگونسار شد، دعا چه کند

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۳۵زلفت زبان طعنه به بخت نگون کشید
  2. شمارهٔ ۱۳۶هر طرف از گرد حی با آه و واویلی نشد
  3. شمارهٔ ۱۳۷چو سرو قد تو از می به پیچ و تاب درآید
  4. شمارهٔ ۱۳۸زلف پر چین پی صیدم چو پراکنده کند
  5. شمارهٔ ۱۳۹سخن آن مست کجا با من مدهوش کند
  6. شمارهٔ ۱۴۰باز دل چشم هوس در پی داغی دارد
  7. شمارهٔ ۱۴۱اول عشق است، جای بی‌وفایی‌ها نبود
  8. شمارهٔ ۱۴۲ندانم پیش قاصد، حرف خودکامم چه خواهد بود
همه‌ی غزلیات ←

میلی درباره‌ی میلی

میرزا قلی میلی مشهدی یا هروی متخلص به «میلی» از شاعران مکتب وقوع است. از تاریخ تولد وی اطلاعی در دست نیست ولی می‌دانیم که در جوانی به سال ۹۸۳ یا ۹۸۴ قمری چشم از جهان پوشیده است. این سخنور را گاه به هرات هم منسوب داشته‌اند که در دورهٔ صفویان مرکز خراسان و محل تجمع فضلا، شعرا و هنرمندان بوده است ولی بیشتر تذکره‌های معتبر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.