پرش به محتوای اصلی
میلی میلی

غزلیات

شمارهٔ ۱۳۱

پاره سازد غم تو رشته تدبیر امید

بگسلد زورگر کین تو زنجیر امید

بارها رهزن غم، قافله صبر مرا

کرده تاراج و شده باعث شبگیر امید

زان همی خیزدم از دل شرر نومیدی

که مرا آمده بر سنگ جفا تیر امید

می‌شوم زود تسلی و ز بس نومیدم

نسزد دست وفای تو عنانگیر امید

میلی از صیدگه عشق بپرهیز که هست

کمترین صید درین بادیه، نخجیر امید

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۳۳دلم به غمزه آن شوخ دلربا چه کند
  2. شمارهٔ ۱۳۴بعد عمری که دمی یار من زار شود
  3. شمارهٔ ۱۳۵زلفت زبان طعنه به بخت نگون کشید
  4. شمارهٔ ۱۳۶هر طرف از گرد حی با آه و واویلی نشد
  5. شمارهٔ ۱۳۷چو سرو قد تو از می به پیچ و تاب درآید
  6. شمارهٔ ۱۳۸زلف پر چین پی صیدم چو پراکنده کند
  7. شمارهٔ ۱۳۹سخن آن مست کجا با من مدهوش کند
  8. شمارهٔ ۱۴۰باز دل چشم هوس در پی داغی دارد
همه‌ی غزلیات ←

میلی درباره‌ی میلی

میرزا قلی میلی مشهدی یا هروی متخلص به «میلی» از شاعران مکتب وقوع است. از تاریخ تولد وی اطلاعی در دست نیست ولی می‌دانیم که در جوانی به سال ۹۸۳ یا ۹۸۴ قمری چشم از جهان پوشیده است. این سخنور را گاه به هرات هم منسوب داشته‌اند که در دورهٔ صفویان مرکز خراسان و محل تجمع فضلا، شعرا و هنرمندان بوده است ولی بیشتر تذکره‌های معتبر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.