پرش به محتوای اصلی
میلی میلی

غزلیات

شمارهٔ ۱۱۱

آن جفا پیشه که آیین وفا نشناسد

تا به سویم نگرد، کاش مرا نشناسد

دیده از زخم خدنگ تو ببستم که ترا

از پی دعوی خون، روز جزا نشناسد

غایت ناکسی‌ام بین، که به این رسوایی

اگر از یار بپرسند، مرا نشناسد

دارم اندیشه بسیار ز بدخویی غیر

گرچه آن طفل هنوزم ز حیا نشناسد

بخت بدبین که به میلی نکند غیر جفا

خردسالی که جفا را ز وفا نشناسد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۱۳جفا کشی که ز بزم تو خوار برخیزد
  2. شمارهٔ ۱۱۴ز جراحت تو ذوقی دل بی‌قرار دارد
  3. شمارهٔ ۱۱۵هر دشمنیی که بخت بد کرد
  4. شمارهٔ ۱۱۶آن نیست که دل به جا نشیند
  5. شمارهٔ ۱۱۷چو همرهی به من آن سرو خوشخرام کند
  6. شمارهٔ ۱۱۸بس که خواهد به من آن عربده‌گر ننشیند
  7. شمارهٔ ۱۱۹سرگران دوش گذشتن زمن زار چه بود
  8. شمارهٔ ۱۲۰دل به جان شب همه شب ز آه و فغانم دارد
همه‌ی غزلیات ←

میلی درباره‌ی میلی

میرزا قلی میلی مشهدی یا هروی متخلص به «میلی» از شاعران مکتب وقوع است. از تاریخ تولد وی اطلاعی در دست نیست ولی می‌دانیم که در جوانی به سال ۹۸۳ یا ۹۸۴ قمری چشم از جهان پوشیده است. این سخنور را گاه به هرات هم منسوب داشته‌اند که در دورهٔ صفویان مرکز خراسان و محل تجمع فضلا، شعرا و هنرمندان بوده است ولی بیشتر تذکره‌های معتبر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.