پرش به محتوای اصلی
میلی میلی

غزلیات

شمارهٔ ۱۱۰

چون دیدی‌ام، نظر به زمین دوختن چه بود

در پیش سرفکندن و افروختن چه بود

اکنون که کار عشق من از امتحان گذشت

آن غمزه را ستمگری آموختن چه بود

خشنودی رقیب، غرض گر نداشتی

بی موجبم به داغ جفا سوختن چه بود

منعت ز آشنایی من گر نکرده غیر

در پیش من، ز دیدنش افروختن چه بود

میلی به یک نظاره چو از دست رفته‌ای

عمری غرض ز عافیت اندوختن چه بود

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۱۲دوش ازان شعله که در جان من سوخته بود
  2. شمارهٔ ۱۱۳جفا کشی که ز بزم تو خوار برخیزد
  3. شمارهٔ ۱۱۴ز جراحت تو ذوقی دل بی‌قرار دارد
  4. شمارهٔ ۱۱۵هر دشمنیی که بخت بد کرد
  5. شمارهٔ ۱۱۶آن نیست که دل به جا نشیند
  6. شمارهٔ ۱۱۷چو همرهی به من آن سرو خوشخرام کند
  7. شمارهٔ ۱۱۸بس که خواهد به من آن عربده‌گر ننشیند
  8. شمارهٔ ۱۱۹سرگران دوش گذشتن زمن زار چه بود
همه‌ی غزلیات ←

میلی درباره‌ی میلی

میرزا قلی میلی مشهدی یا هروی متخلص به «میلی» از شاعران مکتب وقوع است. از تاریخ تولد وی اطلاعی در دست نیست ولی می‌دانیم که در جوانی به سال ۹۸۳ یا ۹۸۴ قمری چشم از جهان پوشیده است. این سخنور را گاه به هرات هم منسوب داشته‌اند که در دورهٔ صفویان مرکز خراسان و محل تجمع فضلا، شعرا و هنرمندان بوده است ولی بیشتر تذکره‌های معتبر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.