پرش به محتوای اصلی
میلی میلی

غزلیات

شمارهٔ ۱۱۵

هر دشمنیی که بخت بد کرد

عشق تو هم آمد و مدد کرد

دیوانگی دلم یقین شد

زان روز که دعوی خرد کرد

بدخواه، متاع دوستی را

سرمایهٔ کینه وحسد کرد

آخر بخرید بنده‌ای را

کاوّل به هزار عیب، رد کرد

ای مرگ برو که غمزهٔ او

تا آمدن تو، کار خود کرد

در خواب ندیده بود میلی

آسودگیی که در لحد کرد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۱۷چو همرهی به من آن سرو خوشخرام کند
  2. شمارهٔ ۱۱۸بس که خواهد به من آن عربده‌گر ننشیند
  3. شمارهٔ ۱۱۹سرگران دوش گذشتن زمن زار چه بود
  4. شمارهٔ ۱۲۰دل به جان شب همه شب ز آه و فغانم دارد
  5. شمارهٔ ۱۲۱ز بس کان سست پیمان در حق من بدگمان باشد
  6. شمارهٔ ۱۲۲تا دمی دامان وصلش دست شوقم سر دهد
  7. شمارهٔ ۱۲۳چون شدم بسمل، به دستم دامن قاتل نماند
  8. شمارهٔ ۱۲۴چنان ز بیم رقیبان نظر به ره دارد
همه‌ی غزلیات ←

میلی درباره‌ی میلی

میرزا قلی میلی مشهدی یا هروی متخلص به «میلی» از شاعران مکتب وقوع است. از تاریخ تولد وی اطلاعی در دست نیست ولی می‌دانیم که در جوانی به سال ۹۸۳ یا ۹۸۴ قمری چشم از جهان پوشیده است. این سخنور را گاه به هرات هم منسوب داشته‌اند که در دورهٔ صفویان مرکز خراسان و محل تجمع فضلا، شعرا و هنرمندان بوده است ولی بیشتر تذکره‌های معتبر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.