پرش به محتوای اصلی
میلی میلی

غزلیات

شمارهٔ ۱۱۹

سرگران دوش گذشتن زمن زار چه بود

در پی بوالهوسان گرمی بازار چه بود

بود دیروز مگر وعده دیدار تو عام؟

ورنه در کوی تو جمعیّت اغیار چه بود

گرا ترا بود سر آنکه رسانی به وفا

پیش اغیار به من وعده دیدار چه بود

از جنون من و ناسازی او ظاهر نیست

که میان من و او، مایه آزار چه بود

گرنه از جای دگر داشتی آزار ز من

بهر اندک گنهی، رنجش بسیار چه بود

غیر اظهار نیازی که ز میلی می‌دید

ناز او را سبب گرمی بازار چه بود

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۲۱ز بس کان سست پیمان در حق من بدگمان باشد
  2. شمارهٔ ۱۲۲تا دمی دامان وصلش دست شوقم سر دهد
  3. شمارهٔ ۱۲۳چون شدم بسمل، به دستم دامن قاتل نماند
  4. شمارهٔ ۱۲۴چنان ز بیم رقیبان نظر به ره دارد
  5. شمارهٔ ۱۲۵زان زهر چشم، بس که دلم تلخکام شد
  6. شمارهٔ ۱۲۶ز نیازمندی من،‌ گرش احتراز باشد
  7. شمارهٔ ۱۲۷بس که در دل کار، پیکان خدنگ یار کرد
  8. شمارهٔ ۱۲۸باز مژگان ترم نوباوه خوناب کرد
همه‌ی غزلیات ←

میلی درباره‌ی میلی

میرزا قلی میلی مشهدی یا هروی متخلص به «میلی» از شاعران مکتب وقوع است. از تاریخ تولد وی اطلاعی در دست نیست ولی می‌دانیم که در جوانی به سال ۹۸۳ یا ۹۸۴ قمری چشم از جهان پوشیده است. این سخنور را گاه به هرات هم منسوب داشته‌اند که در دورهٔ صفویان مرکز خراسان و محل تجمع فضلا، شعرا و هنرمندان بوده است ولی بیشتر تذکره‌های معتبر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.