مسعود سعد سلمان
شمارهٔ ۲ - یار ترسا بچه را می گوید
ز آب چشم من ای دوست روی و موی بشوی
که این چو برکه معبود توست و تو ترسا
گلوی وصل من از تیغ هجر خویش مبر
که ذبح حیوان در مذهب تو نیست روا
مسعود سعد سلمان
ادامه‌ی شهرآشوب
- شمارهٔ ۴ - صفت دلبر رقاص کندای بت پای کوب بازی گر
- شمارهٔ ۵ - در حق یار میهمان گویدمیزبان کرد مرا دوش بتم
- شمارهٔ ۶ - در حق دلبر صافی گویدآن را که ز عشق تو بلا نیست بلا نیست
- شمارهٔ ۷ - صفت دلبر فصاد بودآمد آن حور و دست من بربست
- شمارهٔ ۸ - صفت یار جعد زلف بودزلف تو مگر جانا امید و نیازست
- شمارهٔ ۹ - صفت دلبر خباز کنداندر تنور روی چو سوسن فرو بری
- شمارهٔ ۱۰ - صفت یار پای کوب کندچو کوبی پای و چون گیری پیاله
- شمارهٔ ۱۱ - در حق دلبر نابینا گفتچشم تو اگر نیست چو نرگس چه خوری غم
درباره‌ی مسعود سعد سلمان
مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.