پرش به محتوای اصلی
مسعود سعد سلمان مسعود سعد سلمان

رباعیات

شمارهٔ ۲۸۲

هر جا که ز فضل پیشگاهی است منم

و آن کو یک تن شها سپاهی است منم

گر دعوی ملک را گواهی است منم

گر بر سخن از قیاس شاهی است منم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۸۴از بلبل نالنده تر و زارترم
  2. شمارهٔ ۲۸۵روزان و شبان در آن غم و تیمارم
  3. شمارهٔ ۲۸۶ای جان جهان تا خبرت یافته ام
  4. شمارهٔ ۲۸۷از خود به تو من بتا گمان‌ها دارم
  5. شمارهٔ ۲۸۸سیراب گلابی تو بر آتش خارم
  6. شمارهٔ ۲۸۹از هر چه بگفته اند پندی دارم
  7. شمارهٔ ۲۹۰من بستر برف و بالش یخ دارم
  8. شمارهٔ ۲۹۱در تاریکی ز بس که می بنشینم
همه‌ی رباعیات ←

مسعود سعد سلمان درباره‌ی مسعود سعد سلمان

مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.