پرش به محتوای اصلی
مسعود سعد سلمان مسعود سعد سلمان

مقطعات

شمارهٔ ۷۴ - نبشتن ز گفتن مهمتر شناس

نبشتن ز گفتن مهمتر شناس

به گاه نوشتن بجا آر هوش

سخن با قلم چون قلم راست دار

به نیک و به بد در سخن نیک کوش

دو نوک قلم را مدان جز دو چیز

یکی صرف زهر و یکی محض نوش

تو از نوش او زندگانی ستان

ز زهرش مکن جان شیرین به جوش

به گفتن تو را گر خطایی فتد

ز بربط فزونت بمالند گوش

وگر در نبشتن خطایی کنی

سرت چون قلم دور ماند ز دوش

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۷۶ - تلون چرخچرخ هر لحظه ای دگر گردد
  2. شمارهٔ ۷۷ - مرثیتخون همی بارم از دو دیده سرد
  3. شمارهٔ ۷۸ - مدحسخا زریست کز همت زند رای تو بر سنگش
  4. شمارهٔ ۷۹ - تقاضای تیولخسروا بود و هست خواهد بود
  5. شمارهٔ ۸۰ - برتری قلم به تیغفلک اندر دمید پنداری
  6. شمارهٔ ۸۱ - در ده روشن رحیقای صنم ماهروی در ده روشن رحیق
  7. شمارهٔ ۸۲ - پیریگر کنم جامه ها ز پیری چاک
  8. شمارهٔ ۸۳ - خشک و خالیاز من و تو همی بخواهد ماند
همه‌ی مقطعات ←

مسعود سعد سلمان درباره‌ی مسعود سعد سلمان

مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.