پرش به محتوای اصلی
امیرخسرو دهلوی امیرخسرو دهلوی

غزلیات

شمارهٔ ۲۶۴

ای نسیم صبحدم، یارم کجاست

غم ز حد بگذشت، غمخوارم کجاست

خواب در چشمم نمی آید به شب

آن چراغ چشم بیدارم کجاست

دوست گفت آشفته گرد و زار باش

دوستان، آشفته و زارم، کجاست

نیستم آسوده و کارش دمی

یار، آن آسوده از کارم، کجاست

تا به گوش او رسانم حال خویش

ناله های خسرو زارم کجاست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۶۶صد دل اندر زلف شب گون سوخت ست
  2. شمارهٔ ۲۶۷ای دهانت، چشمه آب حیات
  3. شمارهٔ ۲۶۸شکرین لعل تو کان نمک است
  4. شمارهٔ ۲۶۹نرگس مست تو خواب آلوده است
  5. شمارهٔ ۲۷۰ای که روی تو حیات جان است
  6. شمارهٔ ۲۷۱تیر کدامین بلاست کان به کمان تو نیست
  7. شمارهٔ ۲۷۲درد سر دوستان آه و فغان من است
  8. شمارهٔ ۲۷۳عمر به پایان رسید در هوس روی دوست
همه‌ی غزلیات ←

امیرخسرو دهلوی درباره‌ی امیرخسرو دهلوی

امیرخسرو دهلوی عارف و شاعر بزرگ پارسی‌گوی هند در سال ۶۵۱ هجری قمری در دهلی متولد شد. ( با استناد به این بیت منتسب به او سال تولد وی ۶۵۲ است: آنچه به تاریخ ز هجرت گذشت بود سنه ششصد و هشتاد و هشت سال من امروز اگر بر رسی راست بگویم همه شش بود و سی ). پس از کسب معلومات به شاعری پرداخت و در دربار پادشاهان هند تقرب حاص...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.