پرش به محتوای اصلی
امیرخسرو دهلوی امیرخسرو دهلوی

غزلیات

شمارهٔ ۱۹۱۵

به خوبی همچو مه تابنده باشی

به ملک دلبری پاینده باشی

من درویش را کشتی به غمزه

کرم کردی، الهی زنده باشی

جفا کم کن که فردا روز محشر

ز روی عاشقان شرمنده باشی

ز غمهای جهان آزاد باشم

اگر تو همنشین بنده باشی

جهان سوزی، اگر در غمزه آیی

شکرریزی، اگر در خنده باشی

به رندی و به شوخی و به صد ناز

هزاران خان و مان برکنده باشی

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۹۱۷در تو، ای دوست به خون ریختنم داری رای
  2. شمارهٔ ۱۹۱۸فسون چشمش ار خوابم نبستی
  3. شمارهٔ ۱۹۱۹دلی دارم در او دردی و داغی
  4. شمارهٔ ۱۹۲۰ای کاش مرا با تو سر و کار نبودی
  5. شمارهٔ ۱۹۲۱گر ماه تو از مشک تو آلوده نبودی
  6. شمارهٔ ۱۹۲۲امید نبود ار چه مرا یک نظر از وی
  7. شمارهٔ ۱۹۲۳من باد نخواهم که وزد بر چو تو باغی
  8. شمارهٔ ۱۹۲۴صبا زلف ترا گر دم ندادی
همه‌ی غزلیات ←

امیرخسرو دهلوی درباره‌ی امیرخسرو دهلوی

امیرخسرو دهلوی عارف و شاعر بزرگ پارسی‌گوی هند در سال ۶۵۱ هجری قمری در دهلی متولد شد. ( با استناد به این بیت منتسب به او سال تولد وی ۶۵۲ است: آنچه به تاریخ ز هجرت گذشت بود سنه ششصد و هشتاد و هشت سال من امروز اگر بر رسی راست بگویم همه شش بود و سی ). پس از کسب معلومات به شاعری پرداخت و در دربار پادشاهان هند تقرب حاص...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.