پرش به محتوای اصلی
امیرخسرو دهلوی امیرخسرو دهلوی

غزلیات

شمارهٔ ۱۱۵

زهی نموده ازان زلف و عارض و رخ خوب

یکی سواد و دوم نقطه و سیم مکتوب

سواد و نقطه و مکتوب اوست بر دل من

یکی بلا و دوم فتنه و سیم آشوب

بلا و فتنه و آشوب او بود ما را

یکی مراد و دوم مونس و سیم مطلوب

مراد و مونس و مطلوب هر سه از من شد

یکی جدا و دوم غالب و سیم مغلوب

جدا و غالب و مغلوب هر سه باز آید

یکی غلام و دوم دولت و سیم مرکوب

غلام و دولت و مرکوب با سه چیز خوش است

یکی حضور و دوم شادی و سیم محبوب

حضور و شادی و محبوب من بود خسرو

یکی شراب و دوم ساقی و سیم محبوب

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۱۷اگر به گوشه نشینان نماید آن رخ خوب
  2. شمارهٔ ۱۱۸ای تمامی خواب من برده ز چشم نیم خواب
  3. شمارهٔ ۱۱۹ماهرویا، به خون من مشتاب
  4. شمارهٔ ۱۲۰ای ز تو خورشید چرخ در مرض تف و تاب
  5. شمارهٔ ۱۲۱شکرت را شد اگر چه سپه موران مرکب
  6. شمارهٔ ۱۲۲ای ترا در دیده من جای خواب
  7. شمارهٔ ۱۲۳ای دل وامانده، خیز، ره سوی جانان طلب
  8. شمارهٔ ۱۲۴ای ترک کمان ابرو، من کشته ابرویت
همه‌ی غزلیات ←

امیرخسرو دهلوی درباره‌ی امیرخسرو دهلوی

امیرخسرو دهلوی عارف و شاعر بزرگ پارسی‌گوی هند در سال ۶۵۱ هجری قمری در دهلی متولد شد. ( با استناد به این بیت منتسب به او سال تولد وی ۶۵۲ است: آنچه به تاریخ ز هجرت گذشت بود سنه ششصد و هشتاد و هشت سال من امروز اگر بر رسی راست بگویم همه شش بود و سی ). پس از کسب معلومات به شاعری پرداخت و در دربار پادشاهان هند تقرب حاص...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.