پرش به محتوای اصلی
امیرخسرو دهلوی امیرخسرو دهلوی

غزلیات

شمارهٔ ۱۱۴

ای نازنین که ماه منی امشب

رحمی بکن چو شاه منی امشب

خوش بنشین، باده بکش پاک

خواب مکن چو ماه منی امشب

بر خانه چه باشد دمی چون تو

همچو یوسف به چاه منی امشب

بر فرق من نشین که ز بس عزت

هم تاج و هم کلاه منی امشب

وصل بتان اگر ز گنه باشد

ایمن نشین ز آه منی امشب

سیل چشمم چو ز خون است، بشناس

هر جا که گریه عشق راه منی امشب

فردا که روی، نزید خسرو

بس آتش به کاه منی امشب

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۱۶چه آفت ست نمی دانم این به زیر نقاب
  2. شمارهٔ ۱۱۷اگر به گوشه نشینان نماید آن رخ خوب
  3. شمارهٔ ۱۱۸ای تمامی خواب من برده ز چشم نیم خواب
  4. شمارهٔ ۱۱۹ماهرویا، به خون من مشتاب
  5. شمارهٔ ۱۲۰ای ز تو خورشید چرخ در مرض تف و تاب
  6. شمارهٔ ۱۲۱شکرت را شد اگر چه سپه موران مرکب
  7. شمارهٔ ۱۲۲ای ترا در دیده من جای خواب
  8. شمارهٔ ۱۲۳ای دل وامانده، خیز، ره سوی جانان طلب
همه‌ی غزلیات ←

امیرخسرو دهلوی درباره‌ی امیرخسرو دهلوی

امیرخسرو دهلوی عارف و شاعر بزرگ پارسی‌گوی هند در سال ۶۵۱ هجری قمری در دهلی متولد شد. ( با استناد به این بیت منتسب به او سال تولد وی ۶۵۲ است: آنچه به تاریخ ز هجرت گذشت بود سنه ششصد و هشتاد و هشت سال من امروز اگر بر رسی راست بگویم همه شش بود و سی ). پس از کسب معلومات به شاعری پرداخت و در دربار پادشاهان هند تقرب حاص...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.