خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۲۳۵
گفتم که چه خواهی که دهم گفتا جان
گفتم چه نخواهی که دهی گفت امان
گفتم که چه گیری ز برم گفت کنار
گفتم که چه داری چو تنم گفت میان
خواجوی کرمانی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۲۳۷ای ماه رخت فزوده مهر دل من
- شمارهٔ ۲۳۸هر لحظه کمان ابروان زه می کن
- شمارهٔ ۲۳۹ای شکل و شمائلت چو شعرم موزون
- شمارهٔ ۲۴۰ای بلبل خوش نغمهٔ بستان سخن
- شمارهٔ ۲۴۱هر لحظه شکن بر شکن مو مفکن
- شمارهٔ ۲۴۲آن سرو سهی چو خیمه می زد بیرون
- شمارهٔ ۲۴۳ای دل چو بنامه می دهی شرح جنون
- شمارهٔ ۲۴۴ای شعر خوشت نتیجه ی جان سخن
درباره‌ی خواجوی کرمانی
کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.