خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۲۳۴
گفتم بچه مانده مژه ات گفت سنان
گفتم که چو قدّم چه بود گفت کمان
گفتم چو بیائی چه بری گفت که دل
گفتم چه دهم تا نروی گفت که جان
خواجوی کرمانی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۲۳۶در باغ چو زد هزار دستان دستان
- شمارهٔ ۲۳۷ای ماه رخت فزوده مهر دل من
- شمارهٔ ۲۳۸هر لحظه کمان ابروان زه می کن
- شمارهٔ ۲۳۹ای شکل و شمائلت چو شعرم موزون
- شمارهٔ ۲۴۰ای بلبل خوش نغمهٔ بستان سخن
- شمارهٔ ۲۴۱هر لحظه شکن بر شکن مو مفکن
- شمارهٔ ۲۴۲آن سرو سهی چو خیمه می زد بیرون
- شمارهٔ ۲۴۳ای دل چو بنامه می دهی شرح جنون
درباره‌ی خواجوی کرمانی
کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.