پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۲۳۸

هر لحظه کمان ابروان زه می کن

در خسته دلان نگاه ازین به می کن

ای سیب زنخ گرت مجالی باشد

بر یاد رخم نظر درین به می کن

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۴۰ای بلبل خوش نغمهٔ بستان سخن
  2. شمارهٔ ۲۴۱هر لحظه شکن بر شکن مو مفکن
  3. شمارهٔ ۲۴۲آن سرو سهی چو خیمه می زد بیرون
  4. شمارهٔ ۲۴۳ای دل چو بنامه می دهی شرح جنون
  5. شمارهٔ ۲۴۴ای شعر خوشت نتیجه ی جان سخن
  6. شمارهٔ ۲۴۵گفتند که در کوی خرابات مرو
  7. شمارهٔ ۲۴۶ای رافع نه منظره ی شش در تو
  8. شمارهٔ ۲۴۷ای خاتم ملکت بقا را جم تو
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.