پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

المطائبات و المقطعات

شمارهٔ ۵ - ایضاً

ایخسرو سرفراز گردون

بر خاک در تو سر نهاده

هر صبح صبوحیان انجم

بر یاد تو نوش کرده باده

این کوکب زرنگار میخی‌ست

از پای تکاورت فتاده

زر بخش مرا و اسب و جامه

تا کار دلم شود گشاده

در راه به یک دِرَم نیرزد

دینار برهنه و پیاده

ادامه‌ی المطائبات و المقطعات

  1. شمارهٔ ۷ - ایضاًایدل امروز آنک در عالم
  2. شمارهٔ ۸ - ولهگفت با من یکی ز فیروزان
  3. شمارهٔ ۹ - ایضاًصاحب ما گرش کرم بودی
  4. شمارهٔ ۱۰ - ولهکافی دولت و دین میر ابوبکر که نیست
  5. شمارهٔ ۱۱ - ایضاًچون گشت سوار آنک بهنگام سواری
  6. شمارهٔ ۱۲ - ولهتا چند کنی عرض عروض ای ز جهالت
  7. شمارهٔ ۱۳ - ایضاًای بهر گونه بسر برده بسی در پی علم
  8. شمارهٔ ۱۴ - ولهبعمر این آرزو دارم که بینم
همه‌ی المطائبات و المقطعات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.