پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

المطائبات و المقطعات

شمارهٔ ۱۲ - وله

تا چند کنی عرض عروض ای ز جهالت

ناکرده جوی حاصل و مغرور بتحصیل

بس زن که بود نادره گوی و سخن آرای

نی همچو شما غرّه بدرّاعه و مندیل

از وزن چه پرسید که بیرون ز شمارست

مفعول و مفاعیل و مفاعیل و مفاعیل

ادامه‌ی المطائبات و المقطعات

  1. شمارهٔ ۱۴ - ولهبعمر این آرزو دارم که بینم
  2. شمارهٔ ۱۵ - ولهشبی ز درد شکم بیخبر بیفتادم
  3. شمارهٔ ۱۶ - ایضاًزغن شکلی که در فصل بهاران
  4. شمارهٔ ۱۷ - ولهعزیزی کو مرا خواری نمودی
  5. شمارهٔ ۱۸ - فی المذمة صدرالدین یحیی التمعاچیصدر دین یحیی تمغاچی که هست
  6. شمارهٔ ۱۹ - فی مدح الامیر الاعظم جلال الدین ارپه بیک طاب ثراهاعظم جلال دولت و دین ارپه کاسمان
  7. شمارهٔ ۲۰ - فی مدح الصاحب الاعظم رکن الحق و الدین عمید الملکمهدی ثانی عمید الملک رکن داد و دین
  8. شمارهٔ ۲۱ - فی مدح الملک المعظم علاء الدین المستضر القزوینیزبده دوران ملک مستنصر آن کز کبریا
همه‌ی المطائبات و المقطعات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.