پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

المطائبات و المقطعات

شمارهٔ ۱۴ - وله

بعمر این آرزو دارم که بینم

عزیزی چند را در اصفهان خوار

کمال الدین مظفر گشته در خاک

جمال الدین ساوی زنده بر دار

یکی را در بن چاهی نگون سر

یکی را بر سر داری نگونسار

ادامه‌ی المطائبات و المقطعات

  1. شمارهٔ ۱۶ - ایضاًزغن شکلی که در فصل بهاران
  2. شمارهٔ ۱۷ - ولهعزیزی کو مرا خواری نمودی
  3. شمارهٔ ۱۸ - فی المذمة صدرالدین یحیی التمعاچیصدر دین یحیی تمغاچی که هست
  4. شمارهٔ ۱۹ - فی مدح الامیر الاعظم جلال الدین ارپه بیک طاب ثراهاعظم جلال دولت و دین ارپه کاسمان
  5. شمارهٔ ۲۰ - فی مدح الصاحب الاعظم رکن الحق و الدین عمید الملکمهدی ثانی عمید الملک رکن داد و دین
  6. شمارهٔ ۲۱ - فی مدح الملک المعظم علاء الدین المستضر القزوینیزبده دوران ملک مستنصر آن کز کبریا
  7. شمارهٔ ۲۲ - فی الاستیهاب و طلب الجایزهزهی رفیع جنابی که چون بیوت عناکب
  8. شمارهٔ ۲۳ - ولهای رهروان بادیه پیمای چرخ را
همه‌ی المطائبات و المقطعات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.