پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۹۶

ای دل دو جهان به دیدهٔ جان می‌بین

پیدا بگشا دیده و پنهان می‌بین

تا صورت جان در رخ جانان بینی

در آینهٔ جان رخ جانان می‌بین

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۹۸روزی که نه باغ بود و نی گل، نه سمن
  2. شمارهٔ ۹۹ای دل! دل ازین روزن شش سو بر کن
  3. شمارهٔ ۱۰۰ای جان به غمت شاد، غمت شادی جان
  4. شمارهٔ ۱۰۱تا کی طلب شراب خواهی کردن؟
  5. شمارهٔ ۱۰۲ای چیده گل و کرده کنار از گلشن
  6. شمارهٔ ۱۰۳هر دم برود ز باده هوشِ دلِ من
  7. شمارهٔ ۱۰۴نرگس نگر ای ماهرخِ زهره‌جبین
  8. شمارهٔ ۱۰۵ای برگ گُلت به مشک ناب آبستن
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.