خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۰۳
هر دم برود ز باده هوشِ دلِ من
خونآب شود قدح ز جوشِ دلِ من
در دیر مغان چون درد دل گویم باز
ناقوس بنالد از خروش دل من
خواجوی کرمانی
هر دم برود ز باده هوشِ دلِ من
خونآب شود قدح ز جوشِ دلِ من
در دیر مغان چون درد دل گویم باز
ناقوس بنالد از خروش دل من
دربارهی خواجوی کرمانیکمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...
زندگینامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.