پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۱۰۷

چون دل به تو دادم ای بت عهد شکن

بگشود فراق تو کمین بر دل من

هر جا که روم خون دل گرم روم

آید به سر راه و بگیرد دامن

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۰۹گفتم که «مکِش گِرد رخ آن خط سیاه»
  2. شمارهٔ ۱۱۰بر بوی سمن بین چمن از دست شده
  3. شمارهٔ ۱۱۱ای هم‌نفسم در شب هجران تو آه
  4. شمارهٔ ۱۱۲ای دست من از دامن وصلت کوتاه
  5. شمارهٔ ۱۱۳چون رخ بنمودی ای بت یغمائی
  6. شمارهٔ ۱۱۴ای خواجو اگر می‌بری از مستی بوی
  7. شمارهٔ ۱۱۵نرگس که به تاجداری‌ست ارزانی
  8. شمارهٔ ۱۱۶آن ماه که بر میان کمر سازد موی
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.