خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۱۲
ای دست من از دامن وصلت کوتاه
بر محضر حسنت مه و خورشید گواه
خط سیه‌ات که هست عنوان جمال
چون نامهٔ عمر ماست گو «باش سیاه»
خواجوی کرمانی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۱۱۴ای خواجو اگر می‌بری از مستی بوی
- شمارهٔ ۱۱۵نرگس که به تاجداری‌ست ارزانی
- شمارهٔ ۱۱۶آن ماه که بر میان کمر سازد موی
- شمارهٔ ۱۱۷ای از لب لعلت می نوشین عرقی
درباره‌ی خواجوی کرمانی
کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.