خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۱۶
آن ماه که بر میان کمر سازد موی
از سنبل سیراب نماید گُل روی
گفتم «سر زلفت دلم از دست ببرد»
در تاب شد و گفت «پراکنده مگوی»
خواجوی کرمانی
آن ماه که بر میان کمر سازد موی
از سنبل سیراب نماید گُل روی
گفتم «سر زلفت دلم از دست ببرد»
در تاب شد و گفت «پراکنده مگوی»
دربارهی خواجوی کرمانیکمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...
زندگینامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.