پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۱۰۹

گفتم که «مکِش گِرد رخ آن خط سیاه»

گفت «از شب تیره‌روی کی تابد ماه؟»

از عاج به یک زمان دو رخ بتراشم

گر زآنک رخ سفید می‌خواهد شاه

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۱۱ای هم‌نفسم در شب هجران تو آه
  2. شمارهٔ ۱۱۲ای دست من از دامن وصلت کوتاه
  3. شمارهٔ ۱۱۳چون رخ بنمودی ای بت یغمائی
  4. شمارهٔ ۱۱۴ای خواجو اگر می‌بری از مستی بوی
  5. شمارهٔ ۱۱۵نرگس که به تاجداری‌ست ارزانی
  6. شمارهٔ ۱۱۶آن ماه که بر میان کمر سازد موی
  7. شمارهٔ ۱۱۷ای از لب لعلت می نوشین عرقی
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.