پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۱۰۲

ای چیده گل و کرده کنار از گلشن

معلوم نکرده سرّ مرغان چمن

در آینهٔ جمال معشوق نگر

تا صورت عشق را ببینی روشن

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۰۴نرگس نگر ای ماهرخِ زهره‌جبین
  2. شمارهٔ ۱۰۵ای برگ گُلت به مشک ناب آبستن
  3. شمارهٔ ۱۰۶ای ابروی شوخ تو نمودار کمان
  4. شمارهٔ ۱۰۷چون دل به تو دادم ای بت عهد شکن
  5. شمارهٔ ۱۰۸جز شوق مرا از دو جهان چیست؟ بگو
  6. شمارهٔ ۱۰۹گفتم که «مکِش گِرد رخ آن خط سیاه»
  7. شمارهٔ ۱۱۰بر بوی سمن بین چمن از دست شده
  8. شمارهٔ ۱۱۱ای هم‌نفسم در شب هجران تو آه
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.