پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۱۰۰

ای جان به غمت شاد، غمت شادی جان

وی شرح معانیِ تو بیرون ز بیان

آن کو به تو زنده ست نمیرد هرگز

وآن را که نمرد در رهت زنده مخوان

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۰۲ای چیده گل و کرده کنار از گلشن
  2. شمارهٔ ۱۰۳هر دم برود ز باده هوشِ دلِ من
  3. شمارهٔ ۱۰۴نرگس نگر ای ماهرخِ زهره‌جبین
  4. شمارهٔ ۱۰۵ای برگ گُلت به مشک ناب آبستن
  5. شمارهٔ ۱۰۶ای ابروی شوخ تو نمودار کمان
  6. شمارهٔ ۱۰۷چون دل به تو دادم ای بت عهد شکن
  7. شمارهٔ ۱۰۸جز شوق مرا از دو جهان چیست؟ بگو
  8. شمارهٔ ۱۰۹گفتم که «مکِش گِرد رخ آن خط سیاه»
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.