پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۴۰

چشمم که مدام آن حسرت بارد

پیوسته کنار من چو دریا دارد

هر دم بنظارهٔ رخت تشنه‌ترست

آری نمک آب تشنگی بیش آرد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۲هر دم ز دلم آتش عشق افروزد
  2. شمارهٔ ۴۳هر آه که از دلم بدر می‌آید
  3. شمارهٔ ۴۴کس نیست که در درد و غمم می‌پرسد
  4. شمارهٔ ۴۵ای کرده دلم به چین گیسو در بند
  5. شمارهٔ ۴۶لعل تو به خاتم سلیمان بخرند
  6. شمارهٔ ۴۷مگذار که هر کس خط و خالت بیند
  7. شمارهٔ ۴۸چون شاهد مه غره غرّا بنمود
  8. شمارهٔ ۴۹هر کس که دلش ز عشق فرسوده شود
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.