پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۴۳

هر آه که از دلم بدر می‌آید

بشنو که ازو بوی جگر می‌آید

امشب نفس صبح چرا چون جانم

از آتش مهر دِیر بر می‌آید؟

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۵ای کرده دلم به چین گیسو در بند
  2. شمارهٔ ۴۶لعل تو به خاتم سلیمان بخرند
  3. شمارهٔ ۴۷مگذار که هر کس خط و خالت بیند
  4. شمارهٔ ۴۸چون شاهد مه غره غرّا بنمود
  5. شمارهٔ ۴۹هر کس که دلش ز عشق فرسوده شود
  6. شمارهٔ ۵۰آن شب که ز زلفت گرهم بگشاید
  7. شمارهٔ ۵۱چون سوز غم تو از جهان برخیزد
  8. شمارهٔ ۵۲چشمم که ز خون، رخم منقش بیند
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.