پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۵۲

چشمم که ز خون، رخم منقش بیند

در خواب اگر آن دو زلف سرکش بیند

عیبی نبود چرا که شب‌های دراز

مخمور، همه خواب مشوش بیند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۴چون عکس تو بر جهان جان می‌افتد
  2. شمارهٔ ۵۵در چشم رخت مهِ فلک میل کشید
  3. شمارهٔ ۵۶آنکش غم عشق دل‌نوازی نکند
  4. شمارهٔ ۵۷ماهی که نبات از شکر آورد پدید
  5. شمارهٔ ۵۸چشمم چو بر آن قامت رعنا افتد
  6. شمارهٔ ۵۹از لوح غمت نام و نشانم نرود
  7. شمارهٔ ۶۰گر خلد برین در نظرم خواهد بود
  8. شمارهٔ ۶۱در بوتهٔ غم هر که چو زر بگذارد
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.