خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۵۲
چشمم که ز خون، رخم منقش بیند
در خواب اگر آن دو زلف سرکش بیند
عیبی نبود چرا که شبهای دراز
مخمور، همه خواب مشوش بیند
خواجوی کرمانی
چشمم که ز خون، رخم منقش بیند
در خواب اگر آن دو زلف سرکش بیند
عیبی نبود چرا که شبهای دراز
مخمور، همه خواب مشوش بیند
دربارهی خواجوی کرمانیکمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...
زندگینامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.