پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۵۹

از لوح غمت نام و نشانم نرود

وآب رخت از چشم و روانم نرود

تا بادهٔ چون زنگ نریزم در جام

زنگ غم از آئینهٔ جانم نرود

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۱در بوتهٔ غم هر که چو زر بگذارد
  2. شمارهٔ ۶۲یا رب کی آن چشم و چراغم برسد؟
  3. شمارهٔ ۶۳ای در دلم آتش غم و در جان دود
  4. شمارهٔ ۶۴تا کی چو مسیح دم ز طاعات زنید؟
  5. شمارهٔ ۶۵تا چند توان کرد درین قصر دو در
  6. شمارهٔ ۶۶در ساغر جان ما شراب اولی‌تر
  7. شمارهٔ ۶۷چون مرغ چمن برآورد بانگ هزار
  8. شمارهٔ ۶۸نرگس بنگر که در دهان دارد زر
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.