پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۶۷

چون مرغ چمن برآورد بانگ هزار

نوشند صبوحیان مِی نوش‌گوار

بر گریهٔ من چشم قدح، گرید گرم

وز نالهٔ من چنگ سحر، نالد زار

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۹در کوی تو غم ز شادمانی خوش‌تر
  2. شمارهٔ ۷۰ای شمع! دلم یافته از مهر تو نور
  3. شمارهٔ ۷۱در ساعد سیمین چه کنی پارهٔ زر؟
  4. شمارهٔ ۷۲رفتی ز برم ولی نرفتی ز ضمیر
  5. شمارهٔ ۷۳ای یافته از خاک درت افسر سر
  6. شمارهٔ ۷۴ای چشم بد از طلعت زیبای تو دور
  7. شمارهٔ ۷۵مطرب بزن و غم‌زدگان را بنواز
  8. شمارهٔ ۷۶ای مرغ! دلم کرده به کویَت پرواز
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.