پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۷۶

ای مرغ! دلم کرده به کویَت پرواز

چشمم ز پی کبوترِ وصلِ تو باز

تا خود چه کند خیال زلف سیه‌ات

با این دل شوریده به شب‌های دراز

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۸ای چشمهٔ نوشَت به روان بخشی فاش
  2. شمارهٔ ۷۹ناگشته شبی چو طره هم زانویش
  3. شمارهٔ ۸۰ای خواجه! شه مملکت‌آرائی باش
  4. شمارهٔ ۸۱ای لعل لبت برده ز یاقوت سبق
  5. شمارهٔ ۸۲روزی که من از جهان روم با دل تنگ
  6. شمارهٔ ۸۳هر صبح که از پرده برون آید گل
  7. شمارهٔ ۸۴ای من شده بی رخ تو از ناله چو نال
  8. شمارهٔ ۸۵ای لعل تو آتش زده در آب زلال
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.