پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۷۹

ناگشته شبی چو طره هم زانویش

در پای فتاد کارم از گیسویش

دل در سر او رفت و من سوخته دل

خوردم جگر سوخته از پهلویش

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۸۱ای لعل لبت برده ز یاقوت سبق
  2. شمارهٔ ۸۲روزی که من از جهان روم با دل تنگ
  3. شمارهٔ ۸۳هر صبح که از پرده برون آید گل
  4. شمارهٔ ۸۴ای من شده بی رخ تو از ناله چو نال
  5. شمارهٔ ۸۵ای لعل تو آتش زده در آب زلال
  6. شمارهٔ ۸۶ای سنبل تو ریخته در دامن گل
  7. شمارهٔ ۸۷ای مهر رخت مشعلهٔ دیدهٔ دل
  8. شمارهٔ ۸۸ای طرفه که نشنید کسی آوازم
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.