پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۷۰

ای شمع! دلم یافته از مهر تو نور

وی جوهر! جان را ز جمال تو سُرور

ابروی تو پیوسته از آن روی خوش‌ست

کز صحبت مستان نبوَد یک دم دور

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۲رفتی ز برم ولی نرفتی ز ضمیر
  2. شمارهٔ ۷۳ای یافته از خاک درت افسر سر
  3. شمارهٔ ۷۴ای چشم بد از طلعت زیبای تو دور
  4. شمارهٔ ۷۵مطرب بزن و غم‌زدگان را بنواز
  5. شمارهٔ ۷۶ای مرغ! دلم کرده به کویَت پرواز
  6. شمارهٔ ۷۷هنگام گل و عید صیام‌ست امروز
  7. شمارهٔ ۷۸ای چشمهٔ نوشَت به روان بخشی فاش
  8. شمارهٔ ۷۹ناگشته شبی چو طره هم زانویش
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.