پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۷۱

در ساعد سیمین چه کنی پارهٔ زر؟

هر چند زر و سیم بهم نیکوتر

دانی به چه مانی ای بت مه پیکر؟

خورشید که از هلال سازد چنبر

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۳ای یافته از خاک درت افسر سر
  2. شمارهٔ ۷۴ای چشم بد از طلعت زیبای تو دور
  3. شمارهٔ ۷۵مطرب بزن و غم‌زدگان را بنواز
  4. شمارهٔ ۷۶ای مرغ! دلم کرده به کویَت پرواز
  5. شمارهٔ ۷۷هنگام گل و عید صیام‌ست امروز
  6. شمارهٔ ۷۸ای چشمهٔ نوشَت به روان بخشی فاش
  7. شمارهٔ ۷۹ناگشته شبی چو طره هم زانویش
  8. شمارهٔ ۸۰ای خواجه! شه مملکت‌آرائی باش
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.