پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۶۴

تا کی چو مسیح دم ز طاعات زنید؟

یا همچو کلیم لاف میقات زنید؟

خیزید و به مِی خاک مرا گِل سازید

وآن گه ز گِلم خشت خرابات زنید

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۶در ساغر جان ما شراب اولی‌تر
  2. شمارهٔ ۶۷چون مرغ چمن برآورد بانگ هزار
  3. شمارهٔ ۶۸نرگس بنگر که در دهان دارد زر
  4. شمارهٔ ۶۹در کوی تو غم ز شادمانی خوش‌تر
  5. شمارهٔ ۷۰ای شمع! دلم یافته از مهر تو نور
  6. شمارهٔ ۷۱در ساعد سیمین چه کنی پارهٔ زر؟
  7. شمارهٔ ۷۲رفتی ز برم ولی نرفتی ز ضمیر
  8. شمارهٔ ۷۳ای یافته از خاک درت افسر سر
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.