پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۵۴

چون عکس تو بر جهان جان می‌افتد

شمع دل من در لمعان می‌افتد

چون از بدنم دقیقه‌ای می‌گوید

مویت به فضولی به میان می‌افتد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۶آنکش غم عشق دل‌نوازی نکند
  2. شمارهٔ ۵۷ماهی که نبات از شکر آورد پدید
  3. شمارهٔ ۵۸چشمم چو بر آن قامت رعنا افتد
  4. شمارهٔ ۵۹از لوح غمت نام و نشانم نرود
  5. شمارهٔ ۶۰گر خلد برین در نظرم خواهد بود
  6. شمارهٔ ۶۱در بوتهٔ غم هر که چو زر بگذارد
  7. شمارهٔ ۶۲یا رب کی آن چشم و چراغم برسد؟
  8. شمارهٔ ۶۳ای در دلم آتش غم و در جان دود
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.