پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۴۲

هر دم ز دلم آتش عشق افروزد

وآتش ز من سوخته سوز آموزد

می سوزم از آنک در وجودم نم نیست

شک نیست که خون خشک بهتر سوزد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۴کس نیست که در درد و غمم می‌پرسد
  2. شمارهٔ ۴۵ای کرده دلم به چین گیسو در بند
  3. شمارهٔ ۴۶لعل تو به خاتم سلیمان بخرند
  4. شمارهٔ ۴۷مگذار که هر کس خط و خالت بیند
  5. شمارهٔ ۴۸چون شاهد مه غره غرّا بنمود
  6. شمارهٔ ۴۹هر کس که دلش ز عشق فرسوده شود
  7. شمارهٔ ۵۰آن شب که ز زلفت گرهم بگشاید
  8. شمارهٔ ۵۱چون سوز غم تو از جهان برخیزد
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.