پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۴۷

مگذار که هر کس خط و خالت بیند

وآن عارض خورشید مثالت بیند

هم گوش تو باید که حدیثت شنود

هم چشم تو باید که جمالت بیند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۹هر کس که دلش ز عشق فرسوده شود
  2. شمارهٔ ۵۰آن شب که ز زلفت گرهم بگشاید
  3. شمارهٔ ۵۱چون سوز غم تو از جهان برخیزد
  4. شمارهٔ ۵۲چشمم که ز خون، رخم منقش بیند
  5. شمارهٔ ۵۳مقبول تو عمر جاودانی یابد
  6. شمارهٔ ۵۴چون عکس تو بر جهان جان می‌افتد
  7. شمارهٔ ۵۵در چشم رخت مهِ فلک میل کشید
  8. شمارهٔ ۵۶آنکش غم عشق دل‌نوازی نکند
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.