پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۳۹

شب هندوی آن طرهٔ مه‌فرسا شد

لؤلؤ، لبِ یاقوتِ تو را لالا شد

تا خط تو شد زطرف خورشید پدید

بس فتنه که در دور قمر پیدا شد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۱چون طره ز پای یار سر برگیرد
  2. شمارهٔ ۴۲هر دم ز دلم آتش عشق افروزد
  3. شمارهٔ ۴۳هر آه که از دلم بدر می‌آید
  4. شمارهٔ ۴۴کس نیست که در درد و غمم می‌پرسد
  5. شمارهٔ ۴۵ای کرده دلم به چین گیسو در بند
  6. شمارهٔ ۴۶لعل تو به خاتم سلیمان بخرند
  7. شمارهٔ ۴۷مگذار که هر کس خط و خالت بیند
  8. شمارهٔ ۴۸چون شاهد مه غره غرّا بنمود
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.