پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۳۷

چون باد صبا زرویت آگاهی داد

گل کرد قبا پیرهن و داد به باد

نرگس چو بدید چشم خواب‌آلودت

دیدم که سرش ز شرم در پیش افتاد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۹شب هندوی آن طرهٔ مه‌فرسا شد
  2. شمارهٔ ۴۰چشمم که مدام آن حسرت بارد
  3. شمارهٔ ۴۱چون طره ز پای یار سر برگیرد
  4. شمارهٔ ۴۲هر دم ز دلم آتش عشق افروزد
  5. شمارهٔ ۴۳هر آه که از دلم بدر می‌آید
  6. شمارهٔ ۴۴کس نیست که در درد و غمم می‌پرسد
  7. شمارهٔ ۴۵ای کرده دلم به چین گیسو در بند
  8. شمارهٔ ۴۶لعل تو به خاتم سلیمان بخرند
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.